46 πέτρινα ορεινά χωριουδάκια στη Ήπειρο αποτελούν τα φημισμένα Ζαγοροχώρια. Χτισμένα σύμφωνα με την παραδοσιακή τεχνική που κυριαρχεί η πέτρα το ξύλο και ο σχιστόλιθος, τα χωριά του Ζαγορίου είναι σαν πίνακες ζωγραφικής! Αποτελούν πολύ διαδεδομένο τόπο διακοπών κυρίως το χειμώνα αλλά εμείς που πήγαμε τέλη Μαΐου περάσαμε απίστευτα μιας και ο καιρός ήταν καταπληκτικός για πεζοπορία, ράφτινγκ και εκδρομές.

Αυτό που μας έκανε εντύπωση στα Ζαγοροχώρια ήταν η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών τόσο όσον αφορά το ξενοδοχείο μας όσο και το φαγητό. Οπουδήποτε και αν καθίσαμε για φαγητό, καφέ ή γλυκό όλα ήταν πολύ περιποιημένα και ποιοτικά. Αυτές τις υπηρεσίες θέλουμε να έχουμε για τον τουρισμό μας (εσωτερικό ή εξωτερικό) με value for money υπηρεσίες και όχι υπερτιμολογήσεις για ένα μέτριο προϊόν/υπηρεσία.

Μείναμε 4 μέρες στο Μικρό Πάπιγκο και το είχαμε σαν βάση μας για την εξερεύνηση των γύρω χωριών.



Είναι ίσως οι πιο διαδεδομένοι τουριστικοί προορισμοί στην περιοχή και οι πιο τουριστικοί. Τα δύο χωριά βρίσκονται μέσα στην καρδιά του Γεωπάρκου Βίκου-Αώου και του ομώνυμου Εθνικού Δρυμού σε υψόμετρο 950 μέτρων και τα χωρίζει 5 λεπτά δρόμος με το αυτοκίνητο. Στο Μικρό Πάπιγκο δεν μπαίνουν αυτοκίνητα καθώς όλα τα σπίτια είναι χτισμένα πάνω στο βουνό και υπάρχουν πετρόκτιστα στενά μονοπάτια. Είναι το μοναδικό από τα 46 Ζαγοροχώρια που προστατεύεται ως παραδοσιακός οικισμός της UNESCO από το 1968. 
Εδώ υπάρχουν οι φυσικές κολυμπήθρες "Ρογκοβό Οβίρες" που το καλοκαίρι γεμίζουν με νερό και προσφέρονται για κολύμπι. Είναι ένας υπέροχος γεωλογικός σχηματισμός με θέα την κορυφή του όρους Τύμφη, Αστράκα. Από το Μικρό Πάπιγκο ξεκινάνε οι πεζοπορίες για τη Δρακόλιμνη, τη λίμνη που βρίσκεται στην κορυφή της Τύμφης σε υψόμετρο 2050 μέτρων. Χρειάζεται περίπου 5 ώρες πεζοπορίας από το Μικρό Πάπιγκο για να φτάσει κανείς. Το καλοκαίρι μπορείς να κάνεις ελεύθερο κάμπινγκ γύρω από τη λίμνη ή να διανυκτερεύσεις στο κοντινό καταφύγιο (στις 3 ώρες από το Μικρό Πάπιγκο) που υπάρχει εκεί. 



Εδώ ήρθαμε για να φάμε στη ταβέρνα "Κανέλλα και Γαρύφαλλο" που αν σε κάποιον αρέσουν τα μανιτάρια  την προτείνω ανεπιφύλακτα! Έρχονται φρέσκα το πρωί - το είδαμε με τα μάτια μας - σε καφάσια και καταναλώνονται μεσημέρια και βράδια σε νοστιμότατους συνδυασμούς.
Εμείς φάγαμε καταπληκτικό ριζότο με 5 διαφορετικά είδη μανιταριών (φρέσκα εννοείται) και μπριζόλα με μανιτάρια :)


Must see  καθώς από εδώ ξεκινάει το μονοπάτι που οδηγεί στο βαθύτερο σημείο της χαράδρας του Βίκου. Ακολουθούμε το μονοπάτι και μετά από 5 περίπου λεπτά απλώνεται μπροστά μας η φυσική ομορφιά του τοπίου. Η χαράδρα του Βίκου είναι η βαθύτερη χαράδρα στον κόσμο με βάθος 900 μέτρα, είναι μνημείο της φυσικής κληρονομιάς της UNESCO και έχει καταγραφεί και στο βιβλίο Guiness. Καταπληκτική εμπειρία!


Το εικονιζόμενο γεφύρι του Κόκκορου βρίσκεται πάνω στο δρόμο και είναι πολύ εντυπωσιακό. Κατεβείτε από το αυτοκίνητο για καταπληκτικές φωτογραφίες πάνω στο γεφύρι και θαυμάστε το τοπίο καθώς και τον ποταμό Βίκο που περνάει από κάτω. 



Χτισμένο σε υψόμετρο πάνω από 1000 μέτρα το Τσεπέλοβο είναι το μεγαλύτερο χωριό του Ζαγορίου ενώ έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Κατευθυνόμαστε προς την κεντρική πλατεία του χωριού όπου παραδοσιακές ταβέρνες και γλυκοπωλεία θα μας υποδεχτούν και θα απολαύσουμε τις γεύσεις τους κάτω από το επιβλητικό πλατάνι του χωριού. 


Η ξακουστή σκάλα Βραδέτου είναι η πετρόκτιστη σκάλα που ένωνε το ψηλότερο χωριό του Ζαγορίου, Βραδέτο με το γειτονικό χωριό Καπέσοβο (και τον υπόλοιπο κόσμο!) έως το 1974 που ανοίχτηκε ο περιφερειακός δρόμος. Σήμερα αποτελεί μία εκπληκτική διαδρομή για πεζοπορία περίπου μίας ώρας. Αποτελείται από 1000 σκαλοπάτια και έχει τρεις λωρίδες "κυκλοφορίας" μία για τα ζώα και δύο λωρίδες για τους πεζοπόρους. 


Δεν θα έχει πολλά πράγματα να κάνεις το βράδυ παρά μόνο μία ταβέρνα-ξενώνα ή το υπέροχο εστιατόριο του ξενοδοχείου που μείναμε. Δεν πάει αυτοκίνητο μέσα στο χωριό καθώς είναι πέτρινοι και στενοί οι δρόμοι του.
Που μείναμε: στο εξαιρετικό Mikro Papigo 1700 Hotel & Spa.


- Τα καλά σημεία στο Ζαγόρι είναι προσβάσιμα με πεζοπορία οπότε θέλει μία μικρή προσπάθεια και άνετα αθλητικά παπούτσια ή μποτάκια (εξαρτάται από τη διαδρομή). 
- Γεμίστε με βενζίνη το αυτοκίνητο στα Γιάννενα καθώς υπάρχει μόνο ένα βενζινάδικο στο χωριό Ασπράγγελοι.
- Αν χρειαστεί ΑΤΜ υπάρχει μόνο στο χωριό Καλπάκι και τράπεζα στην Κόνιτσα και τα Γιάννενα.
- Φαρμακεία και κέντρα υγείας υπάρχουν στο Καλπάκι, στην Κόνιτσα και στα Γιάννενα.
- Εμείς πήγαμε τέλη Μαΐου και ήταν καταπληκτικά!  

Μόλις προσγειώνεσαι στο Τελ Αβίβ (απέχει μόλις δύο ώρες από την Αθήνα) σε υποδέχονται εξωτικοί φοίνικες και μία γλυκιά ζέστη. Σκέφτεσαι: "ωραία θα περάσουμε εδώ".

Το Τελ Αβίβ είναι μία αναπτυσσόμενη πόλη και ένας ανερχόμενος τουριστικός προορισμός. Συχνά έβλεπα σε διάφορα blogs και sites να μιλάνε για τη Νέα Yόρκη της Μέσης Ανατολής, για τις start ups, για τα φεστιβάλ, το απίστευτο πάρτυ του gay pride κάθε Ιούνιο και πολλά άλλα. Ο λόγος όμως που βρέθηκα εδώ είναι γιατί ήρθα σε επαφή με Ισραηλινούς εκτός Ισραήλ, στην Ευρώπη. Και αυτή ήταν η βίζα του μυαλού μου (δεν χρειάζεσαι βίζα για να μπεις στη χώρα) ώστε να με κάνει να πάρω απόφαση να εξερευνήσω το Τελ Αβίβ. 

Εμείς μείναμε τρεις μέρες. Ο μικρός οδηγός που ακολουθεί είναι δικά μου tips και ότι μου έκανε εντύπωση στον χρόνο που είχαμε εκεί. 

Ξέχνα το χρόνο στα στενά δρομάκια της Jaffa flea market

Η πιο -αρχιτεκτονικά- παραδοσιακή γειτονιά με χαμηλά σπίτια, στενά σοκάκια, παλαιοπωλεία, αλλά και μοντέρνες καφετέριες και εστιατόρια απόλυτα ενσωματωμένα στο στυλ της περιοχής. Εδώ φάγαμε καταπληκτικό τοπικό φαγητό και θαυμάσαμε τους χαλαρούς ρυθμούς της γειτονιάς. 

Tip: Φαγητό στο Puaa Cafe. Μπορεί να χρειαστεί να περιμένεις για να αδειάσει κάποιο τραπέζι αλλά θα σε αποζημιώσει. Καταπληκτικό χούμους από κόκκινα φασόλια και σαλάτα από φασόλια. Α! Και τα κοκτέηλ φοβερά!

Δε νοείται Τελ Αβιβ χωρίς παραλία. Η απόλυτη εμπειρία της πόλης είναι η απόλαυση της παραλίας. Υπάρχουν διάφορες παραλίες οργανωμένες ή ανοργάνωτες, με καφετέριες και ομπρέλες ή χωρίς, για όλα τα γούστα. Διαλέξτε ποιά σας κάνει.
Βορειότερα της Hilton beach υπάρχουν οι θεματικές παραλίες, religious beach, dog beach και Gay beach. Τέλειο! 

Η Ιερουσαλήμ, ή τα Ιεροσόλυμα είναι η ιερή πόλη που φιλοξενεί τα θρησκευτικά κέντρα των τριών Αβρααμικών θρησκειών: του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. 

Οι προσκυνητές πλημμυρίζουν την περιτοιχισμένη πόλη για να προσκυνήσουν τις τοποθεσίες που συνδέονται με το θεμέλιο της πίστης τους. Οι καμπάνες της εκκλησίας, το Ισλαμικό κάλεσμα προς προσευχή και το shofar γεμίζουν τον αέρα με μία -αρμονική- μελωδία. Αρώματα θυμιάματος, καφέ και καπνού σου ερεθίζουν τα ρουθούνια περπατώντας μέσα στα souqs (υπαίθριες αγορές). Οι μουσουλμανικές, χριστιανικές, εβραϊκές και αρμένικες συνοικίες προσθέτουν η καθεμιά το δικό τους χρώμα στην περιοχή, ωστόσο αυτή η ποικιλομορφία της Ιερουσαλήμ δημιουργήθηκε μετά από χιλιετίες αιματηρών πολιορκιών και μεταφορών εξουσίας, αφήνοντας βαθιές πληγές.

Περπατώντας ανάμεσα στα σοκάκια της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ μαγεύεσαι από όλο αυτό το συνονθύλευμα θρησκειών, ανθρώπων, πολιτισμών. Νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε μία σύγχρονη βιβλική Βαβέλ, καθώς χάνεσαι στα πλακόστρωτα δρομάκια. 

Είναι μία μαγική περιπλάνηση που σου προκαλεί δέος γιατί θα συναντήσεις πιστούς των τριών θρησκειών, τουρίστες από όλα τα μήκη και πλάτη της γης, μυρωδιές και φαγητά από διάφορες κουζίνες και θρησκευτικά είδη ανάλογα με την κάθε γειτονιά.

Η παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ περιβάλλεται από τείχος και χωρίζεται σε τέσσερις γειτονιές: την Χριστιανική, την Μουσουλμανική, την Εβραϊκή και την Αρμένικη. Κάθε γειτονιά έχει την δική της αγορά, φαγητά και κόσμο. Το επίκεντρο της κάθε θρησκείας βρίσκεται στην καρδιά της κάθε συνοικίας αντίστοιχα: η εκκλησία του Πανάγιου Τάφου στη Χριστιανική, το Τείχος των Δακρύων στην Εβραϊκή και ο Θόλος του Βράχου στην Μουσουλμανική.

Η ενέργεια της πόλης δε μοιάζει με καμία άλλη στην οποία έχω βρεθεί παρ' όλο το χάος που επικρατεί λόγω του τουρισμού και των υπαίθριων αγορών, νιώθεις μία κατάνυξη. Φυσικά η ένταση όλων των συναισθημάτων κορυφώνεται τη στιγμή που μπαίνεις μέσα στην εκκλησία του Πανάγιου Τάφου. 

Εμείς νοικιάσαμε αυτοκίνητο - απέχει μόλις 1 ώρα και κάτι από το Τελ Αβίβ - και φτάσαμε πολύ άνετα μιας και το οδικό δίκτυο της χώρας είναι σε πολύ καλή κατάσταση. 

Με το που μπαίνεις στην Ιερουσαλήμ ξαφνικά το τοπίο αλλάζει με ανθρώπους ντυμένους πιο συντηρητικά, ραβίνους να κυκλοφορούν στο δρόμο, παλιά σπίτια και αρκετή κίνηση στους δρόμους. Το καλύτερο που κάναμε ήταν που παρκάραμε στο πάρκινγκ ακριβώς κάτω από την παλιά πόλη, το οποίο σε βγάζει κοντά σε μία από τις εισόδους του τείχους, την Jaffa Gate. 

Μπαίνοντας από την Jaffa Gate συμβουλευτήκαμε το τουριστικό γραφείο που υπήρχε στα αριστερά μας και ένας χάρτης της περιοχής αποδείχτηκε πολύ χρήσιμος.

Εκκλησία του Πανάγιου Τάφου (Holy Sepulchre)

Οι λαβυρινθώδεις πλακόστρωτοι δρόμοι μας μπέρδεψαν στην αρχή με αποτέλεσμα να περιπλανηθούμε για λίγη ώρα στα στενά δρομάκια, να ανακαλύψουμε χριστιανικά εκκλησάκια που δεν θα τα βρίσκαμε διαφορετικά, να δούμε κατακόμβες και εικόνες που δεν είχαμε ξαναδεί ποτέ (όπως για παράδειγμα τον Χριστό ξαπλωμένο, σαν σε αναπαράσταση του τάφου), να μπούμε σε αυλές και αδιέξοδα.

Τελικά καταλήξαμε στην εκκλησία ακολουθώντας τον υπόλοιπο κόσμο. 
Η εκκλησία του Πανάγιου Τάφου (Holy Sepulchre) είναι χτισμένη πάνω στο όρος Γολγοθά - ο βράχος σταύρωσης του Χριστού περικλείεται στην εκκλησία- και πιστεύεται από τους χριστιανούς ότι είναι ο τόπος που ο Χριστός σταυρώθηκε, τάφηκε και αναστήθηκε.

Μπαίνοντας μέσα σε πιάνει δέος καταρχήν με το μέγεθος της εκκλησίας κατά δεύτερον αναλογιζόμενος τα όσα μας λέει η θρησκεία μας. Η πρώτη εικόνα που βλέπεις, είναι άπειρος κόσμος και το επιβλητικό ψηφιδωτό στην είσοδο που περιγράφει την Σταύρωση, την Αποκαθήλωση, την Ταφή (και Ανάσταση). 
Όπως μπαίνεις πάνω και δεξιά βρίσκεται ο βράχος της Σταύρωσης, δηλαδή η κορυφή του όρους Γολγοθά (είναι μέσα στην εκκλησία) και αριστερά το Άγιο Κουβούκλιο όπου βρίσκεται ο Πανάγιος Τάφος. Τρομερή εμπειρία παρόλο τον κόσμο, παρ' όλες τις ουρές και τον χρόνο που χρειάστηκε να σπαταλήσουμε περιμένοντας.

Via Dolorosa: το μονοπάτι του προσκυνητή

Η πολυσυζητημένη διαδρομή πιστεύεται από πολλούς ότι ακολουθεί το μονοπάτι που περπάτησε ο Ιησούς, με το σταυρό του, στο δρόμο προς τη σταύρωση, το όρος Γολγοθά. Υπάρχουν 14 σημεία-σταθμοί όπου ο Χριστός σταμάτησε στη διάρκεια της διαδρομής -ανάβασης στο Γολγοθά με τον σταυρό. 
Κάθε σταθμός σημειώνεται στον τοίχο σε λατινικούς αριθμούς. 

Για να περπατήσεις την via Dolorosa από την αρχή της και να δεις όλους τους σταθμούς μπαίνεις από τη Lion's Gate. 
Οι τελευταίοι τέσσερις σταθμοί του σταυρού βρίσκονται εντός της εκκλησίας το Πανάγιου Τάφου:
Σταθμός Χ Ο Ιησούς αφαιρείται από τα ενδύματά Του (είσοδος στο Γολγοθά)
Σταθμός XI Σταύρωση: Ο Ιησούς είναι καρφωμένος στο σταυρό (ρωμαιοκαθολικός βωμός)
Σταθμός XII Ο Ιησούς πεθαίνει στον σταυρό (κύριος ελληνικός ορθόδοξος βωμός)
Σταθμός XIII Το σώμα του Ιησού απομακρύνεται από το σταυρό (στα αριστερά του κύριου βωμού και επισημαίνεται με άγαλμα της Μαρίας)

Οι προσκυνητές μπορούν να αγγίξουν ή να φιλήσουν το βράχο, το οποίο οι προσκυνητές πίστευαν ότι είναι ο τόπος του Τιμίου Σταυρού από τον 4ο αιώνα.

Σταθμός XIV Ο τελικός σταθμός είναι ο Πανάγιος Τάφος. Μέσα υπάρχουν δύο δωμάτια. Το πρώτο περιέχει ένα κομμάτι της πέτρας που πιστεύεται ότι έχει σφραγίσει τον τάφο του Ιησού και ο δεύτερος είναι ο ίδιος ο τάφος.

Το τείχος των δακρύων (Western Wall)

Το Τείχος των Δακρύων ή αλλιώς το Δυτικό Τείχος αποτελεί τον ιερότερο τόπο προσκυνήματος των Εβραίων ενώ δεν είναι παρά τα μοναδικά υπολείμματα του τείχους που περιέβαλε τον μνημειώδη ναό που έχτισε ο βασιλιάς Ηρώδης. 

Μέχρι το 2002 η είσοδος στον περίβολο του Τείχους των Δακρύων απαγορευόταν στις γυναίκες. Ύστερα από τους σκληρούς αγώνες της WOW (Women of Wall) και πολλές δικαστικές διαμάχες οι αρχές παραχώρησαν ένα κομμάτι στα δεξιά του τείχους στον γυναικείο πληθυσμό, τοποθετώντας ειδικό χώρισμα.
Πολλοί είναι οι πιστοί του Ιουδαϊσμού που πιστεύουν ότι το τείχος αποτελεί τμήμα του ναού του Σολομώντα. Από το 16ο αιώνα, κατά την Οθωμανική Περίοδο, το Δυτικό τείχος έγινε κύριος τόπος προσκυνήματος των Εβραίων όπου θρηνούσαν την απώλεια του ναού τους, γι’ αυτό και ξένοι παρατηρητές το ονόμασαν Τείχος των Δακρύων.

Οι πιστοί που προσέρχονται στο Τείχος των Δακρύων μπορεί να σταθούν εκεί όρθιοι και να προσεύχονται σιωπηλά για ώρες ή να καθίσουν πιο πίσω σε κάποια καρέκλα. Ανάμεσα στις μεγάλες πέτρες του τείχους σφηνώνουν μικρά χαρτάκια με γραπτές προσευχές. Η αποχώρησή τους γίνεται με βήματα προς τα πίσω.

Dome of the Rock 

O Θόλος του Βράχου (Dome of the Rock) είναι ο τρίτος πιο ιερός ναός για το Ισλάμ (μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα στη Σαουδική Αραβία). 
Δυστυχώς είναι επισκέψιμο από μη Μουσουλμάνους συγκεκριμένες ώρες οπότε εμείς δεν τα καταφέραμε να δούμε από κοντά αυτό τον εντυπωσιακό ναό με τον χρυσαφένιο τρούλο.

Mahane Yehuda Market

Η κεντρική αγορά της Ιερουσαλήμ βρίσκεται 30 λεπτά μακριά με το αυτοκίνητο από την παλιά πόλη και είναι μία υπέροχη εμπειρία. Πρόκειται για μία σκεπασμένη λαϊκή αγορά με κάθε λογής φρούτα και λαχανικά, μπαχαρικά και παραδοσιακά είδη (κυρίως φαγώσιμα). 
Εδώ υπάρχουν και πανέμορφα εστιατόρια οπότε για μεσημεριανό είναι ότι πρέπει. Καθώς είναι σκεπαστή, σε προστατεύει από τη ζέστη και τον έντονο ήλιο κάνοντας τη βόλτα ιδιαίτερα ευχάριστη. 

Jerusalem Travel video: 

Τι είχα ακούσει για τη Νεκρά Θάλασσα; Ότι είναι μία θάλασσα στη οποία επιπλέεις! 

Οι γνώσεις μου έφταναν μέχρι εκεί και αρκούσαν για να πω αφού θα πάμε Ισραήλ, ε, να πάμε να δούμε αυτή την περιβόητη θάλασσα στην οποία δεν βουλιάζεις!!!!

Και έτσι ξεκίνησα την περαιτέρω έρευνα. (Έχω πει ότι τα ταξίδια αποτελούν την καλύτερη εκπαίδευση για το τι υπάρχει εκεί έξω, κουλτούρες, συνήθειες, την σύγχρονη ιστορία και πολλά άλλα. Γιατί καλή η θεωρία στα θρανία αλλά στην πράξη σου μένουν εικόνες και αφομειώνονται τα πάντα καλύτερα).

Η Νεκρά Θάλασσα βρίσκεται μεταξύ Ισραήλ και Ιορδανίας και αποτελεί φυσικό σύνορο των δύο αυτών χωρών. Έχει μήκος 77 χιλιόμετρα (εύκολα οδηγείς κατά μήκος της -τουλάχιστον από την πλευρά του Ισραήλ- στην λεωφόρο 90 που περνά δίπλα από την θάλασσα) και μέγιστο πλάτος 16 χιλιόμετρα πράγμα που σημαίνει ότι η Ιορδανία φαίνεται καθαρά στην απέναντι όχθη.

Γιατί όμως Νεκρά Θάλασσα και γιατί επιπλέεις; 

Έχει αρνητικό υψόμετρο καθώς βρίσκεται 400 μέτρα κάτω από τη Μεσόγειο και αποτελεί το χαμηλότερο σημείο στη Γη! Νιώθεις κάτι όταν βρίσκεσαι εκεί; όπως πχ. έλλειψη οξυγόνου ή ζαλάδα όπως νιώθεις στα μέρη με υψηλό υψόμετρο; τίποτα απολύτως. 

Η άνωση που κάνει το ανθρώπινο σώμα να μην βουλιάζει οφείλεται στη μεγάλη συγκέντρωση αλατιού (σε ποσοστό περίπου 30%) που οφείλεται στις απορροές του Ιορδάνη ποταμού που καταλήγει στην θάλασσα, η θέση της πάνω στις τεκτονικές πλάκες Αφρικής και Αραβίας που ολοένα και απομακρύνονται καθώς και στην εξάτμιση του νερού με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να μειώνεται η στάθμη της κατά 1 μέτρο!!

Στην υψηλή συγκέντρωση αλατιού οφείλεται και η ονομασία της ως "νεκρά" γιατί σε αυτό οφείλεται η παντελής έλλειψη ζωής μέσα της. Πέρα από το αλάτι, αυτό οφείλεται και στα ανόργανα στερεά συστατικά της (χλώριο, νάτριο, μαγνήσιο, κάλιο, θειώδες οξύ) και έτσι δεν επιβιώνει κανένας οργανισμός. Η θέα γύρω από την περιοχή Ein Bokek που μείναμε εμείς είναι βασικά ξενοδοχειακές μονάδες, κάποιοι φυτευτοί φοίνικες αλλά κυρίως ξερά βουνά, πέτρες, χώμα και ελάχιστοι θάμνοι. Έρημος δηλαδή. 

Επιπλέον, όλες αυτές οι ουσίες την κάνουν "βαριά" ώστε να μην δημιουργούνται ποτέ κύματα! Είναι πολύ ζεστή και δύσοσμη. 

Όσο διασκεδαστικό είναι το να επιπλέεις στη θάλασσα, τόσο δύσκολο είναι να κολυμπήσεις. Η άνωση σε "πετάει" προς τα επάνω με αποτέλεσμα να είναι ακατόρθωτο το κολύμπι. Παρ' όλα αυτά διάβασα πως μπορεί κάποιος να πνιγεί αν βρεθεί σε επικίνδυνη θέση.