Τι χρονιά και η φετινή... κάθομαι και αναλογίζομαι πόσες νέες εμπειρίες, περιπέτειες, φιλίες και εικόνες μου προσέφερε αυτή η χρονιά. Το 2015 ήταν πολύ γενναιόδωρο μαζί μου.
Ακολουθεί το best of των ταξιδιών της χρονιάς που πέρασε.
Εύχομαι το 2016 να επιφυλάσσει σε όλους μας νέες συγκινήσεις και όμορφες εμπειρίες ζωής.
#10. Vitoria-Gasteiz
Η πρωτεύουσα της χώρας των Βάσκων δε θυμίζει την μεσογειακή Ισπανία αλλά μία πόλη βόρειας χώρας. Παρόλα αυτά είναι μία ζωντανή πόλη, με πολλά μαγαζιά και καφετέριες που είναι συνέχεια γεμάτες. Την επισκέφτηκα τέλη Μαΐου και μαγεύτηκα από τα στενά σοκάκια της γεμάτα με πολύχρωμα γκράφιτι, την ζωντανή κεντρική πλατεία και τον επιβλητικό καθεδρικό.
Best of: Η Calle de la Cuchilleria, ένα σοκάκι γεμάτο από μπαρ και καφετέριες και οι υπαίθριες κυλιόμενες σκάλες στη μέση των δρόμων.
♦
The capital of Basque country does not remind us images of the Mediterranean Spain but is more similar to a northern country city. Nevertheless it is a vibrant town with many shops and cafes, which are always packed with people. I visited Vitoria-Gasteiz the last days of May and I was enchanted by the narrow alleys filled with colorful graffiti, the lively main square, the delicious pintxos and the imposing cathedral.
Best of: Calle de la Cuchilleria, an alley full of bars and cafes and the outdoor escalators in the middle of the streets!
Read the full story here
#9. Ανιμαsyros
Πρώτη φορά στο φεστιβάλ animation της Σύρου, το οποίο τείνει να γίνει θεσμός πια. Στον υπέροχο χώρο του θεάτρου Απόλλων στην Ερμούπολη οι μέρες μας ήταν γεμάτες από προβολές, workshops, ομιλίες και γνωριμίες με το φεστιβαλικό κοινό. Ο καλύτερος τρόπος να ανακαλύψεις μικρά διαμαντάκια ανιμέισον που δύσκολα βρίσκεις διαφορετικά.
♦
It was my first time to visit Syros animation festival - Animasyros. In the splendid environment of Apollo Theatre in Ermoupolis our days were full of screenings, workshops, lectures and acquaintances with the festival audience. The best way to discover worldwide animation gems and get in touch with the producers in a festival ambient.
Best of: the speeches of the guests during the festival and the parties at Vaporia.
#8. Sicily
Δώδεκα μέρες στη Σικελία ήταν αρκετές για να ανακαλύψω ένα μεγάλο μέρος της. Με βάση μου την Caltanissetta, ένα μικρό χωριό στην καρδιά του νησιού κατάφερα να εξερευνήσω το υπέροχο Παλέρμο, την φωτεινή Κατάνια και το σεληνιακό τοπίο της Scala dei Turchi. Μεσογειακό ταμπεραμέντο, ημέρες γεμάτες pizza και pasta.
Best of: H Scala dei Turchi.
♦
Twelve days in Sicily were enough to discover a large part of the island. I was based at the city of Caltanissetta, a small village in the heart of the island, and I managed to explore the beautiful Palermo, Catania and the bright lunar landscape of Scala dei Turchi. Mediterranean temperament, days full of pizza and pasta.
Best of: Scala dei Turchi.
Find the story of Scala dei Turchi here
#7. Luxembourg
Τρεις μέρες είναι αρκετές για να ανακαλύψεις το μοναδικό δουκάτο στον κόσμο. Περπάτημα στα δύο επίπεδα της πόλης ανάμεσα σε κάστρα σε κάνουν να νιώθεις ότι περπατάς μέσα σε μία πόλη παραμύθι. Ευγενικός κόσμος, πολυπολυτισμική πόλη και ποιότητα ζωής.
Best of: Το Chocolate House με τα υπέροχα chocolate spoons και την καλύτερη σούπα της ζωής μου!
♦
Three days are enough to discover the only Grand Duchy in the world. Walking on both levels of the city between castles it makes you feel like you are walking into a fairytale. Polite people, multicultural environment and high quality of life.
Best of: The Chocolate House with teh famous chocolate spoons in 30 different flavours and the best soup of my life!
See the charm of Luxembourg here
#6. Kimolos
Επισκιασμένη από τη δημοφιλή Μήλο, η Κίμωλος με εντυπωσίασε για τα υπέροχα διάφανα νερά και τις σχεδόν παρθένες παραλίες της. Δεν είναι το νησί που θα πας για να παρτάρεις μέχρι πρωίας ούτε να κάνεις κοσμική ζωή. Σου προσφέρει ήρεμες διακοπές και ξεκούραστες βόλτες στη χώρα μιας και είναι μια σταλιά, χτισμένη περιμετρικά του κάστρου και περπατιέται πολύ εύκολα.
Best of: Η Κιμωλία beach bar στα Πρασσά και η πιο γραφική παραλία του νησιού, στη Γούπα.
♦
Obscured by the popular island of Milos, Kimolos impressed me for its wonderful clear waters and virgin beaches. This is not the kind of island you go to party till dawn. It offers relaxing holidays and calm days and nights.
Best of: Kimolia beach bar in Prassa and the most picturesque beach of the island, in Goupa.
Discover Kimolos here
#5. Guggenheim Museum, Bilbao
Το στολίδι του Μπιλμπάο -και το μοναδικό αξιοθέατο της πόλης- είναι πραγματικά εντυπωσιακό από κοντά.
Πολυεπίπεδο και επιβλητικό αξίζει οπωσδήποτε μία επίσκεψη. Φιλοξενεί μία σταθερή έκθεση στο ισόγειο και διάφορες εκθέσεις μοντέρνας τέχνης που εναλάσσονται στους πάνω ορόφους. Ήμουν τυχερή και ανακάλυψα την "τρέλλα" της Γαλλίδας εικαστικού Niki de Sant Phalle και εντυπωσιάστηκα από τη συλλογή. Ήταν στη λίστα μου με τους προορισμούς που πρέπει να δεις μια φορά τουλάχιστον στη ζωή σου. Check!
♦
The landmark of Bilbao and the unique attraction of the town is really impressive from up close.
Multilevel and imposing definitely its worth a visit. It hosts a constant exhibition on the ground floor and several modern art exhibitions are changing every two months or so on the upper floors. I was lucky to discover the exhibition of the French artist Niki de Sant Phalle and I was impressed by the collection. It was on my bucketlist of things tosee before you die. Check!
See images from Bilbao and Guggenheim here
#4. Transylvania
Την απίστευτη εκδρομή στην Τρανσυλβανία θα τη θυμάμαι καιρό. Με τον φοβερό οδηγό μας ανακαλύψαμε τα κάστρα της Τρανσυλβανίας και φυσικά το πιο ξακουστό από όλα, αυτό του Κόμη Δράκουλα. Αστικοί μύθοι ή πραγματική ιστορία λίγη σημασία έχει μπροστά στο δέος που σε πιάνει βλέποντας αυτά τα κάστρα χτισμένα στο χείλος του γκρεμού με αρχιτεκτονική μαεστρία για την αποφυγή του εχθρού.
Best of: όλη η εκδρομή, πακέτο όπως είναι!
♦
I will remember for a long time our incredible trip to Transylvania. With our awesome guide with us, we discovered the castles of Transylvania and of course the most famous of all, Dracula's castle! Be it an urban legend or a true story it has little importance when you see the impressive castles built on the edge of the cliff and their exquisite architecture in order to trap the enemy.
Best of: the whole trip, it is a unique experience!
You can discover our trip to Transylvania here
#3. Thessaloniki Film Festival
Τι να πω για την αγαπημένη μου πόλη, για το αγαπημένο μου φεστιβάλ ταινιών που το περιμένω πως και πως κάθε χρόνο! Θεσσαλονίκη, η πόλη όπου ερωτεύεσαι την ομορφιά του Θερμαϊκού, το φαγητό, την διασκέδαση. Μία πόλη πανέμορφη που τα έχει όλα και κάθε φορά σου δίνει και περισσότερα. Το φεστιβάλ για μένα είναι η καλύτερη περίοδος για να ανακαλύψεις τη Θεσσαλονίκη, παρέα με σπάνιες προβολές, φεστιβαλικό κλίμα και πάρτυ μέχρι το πρωί!
Βest of: Το Candy bar στην Αποθήκη!
♦
What can I say about my beloved city, about my favorite film festival that I wait for it anxiously like a child every year! Thessaloniki, the city where you fall in love with the beauty of Thermaikos, with the tasty food, the amazing entertainment. A beautiful city that has it all and each time gives you more! The festival period the best time to discover Thessaloniki, along with rare screenings, festival atmosphere and parties till dawn!
Best of: Candy bar at the Warehouse!
Top things to do in Thessaloniki here
#2. Primavera Sound
Ένα από τα καλύτερα φεστιβάλ της Ευρώπης κατάφερα να παρακολουθήσω φέτος χάρη στον διαγωνισμό του mixgrill και στην καλή μου τύχη.
Στο λιμάνι του Parc del Forum στήθηκε ένα τριήμερο φεστιβάλ με ηχηρά ονόματα όπως οι Black Keys, Spiritualized, James Blake, Jungle, Julian Casablancas+The Voidz, Belle&Sebastian, Interpol, Foxygen, Alt-J και η λίστα συνεχίζεται..
Βest of: Το Rayban stage.
♦
This year I was able to attend one of the best festivals in Europe thanks to the contest of mixgrill.gr and of my great luck.
In the harbor of Parc del Forum it was created a three-day festival with big names like the Black Keys, Spiritualized, James Blake, Jungle, Julian Casablancas + The Voidz, Belle & Sebastian, Interpol, Foxygen, Alt-J and the list goes on ..
Βest of: Rayban stage.
Read the full story here
#1. Saudi Arabia
Δε θα μπορούσε να μην είναι στο τοπ της φετινής λίστας και σίγουρα στο τοπ της λίστας μου όλων των εποχών. Η δυνατότητα που μου δόθηκε να ταξιδέψω στη Σαουδική Αραβία και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσά της, το Ριαντ, μία από τις δυσκολότερες χώρες του κόσμου να επισκεφτείς (δεν εκδίδουν βίζα χωρίς κάποια αιτία) θα μου μείνει αξέχαστη. Έμεινα σαν πριγκίπισσα στο Ριτζ Καρλτον, περιηγήθηκα στη Διπλωματική Γειτονιά (το μόνο μέρος όπου μπορούν οι γυναίκες να βγάλουν την αμπάγια τους), έμαθα τα ήθη και τα έθιμα μίας πολύ διαφορετικής χώρας. Εκτίμησα τη ζωή στην Ευρώπη αλλά και την ειλικρίνεια των σαουδαράβων.
Best of: τα παζάρια στο κέντρο της πόλης.
♦
This trip deserved to be at the top of this year's list and definitely in my top list of all times. I am really greatful for the opportunity that I was given to travel to Saudi Arabia and specifically in Riyadh, one of the most difficult countries in the world to visit (they do not issue a visa without a cause) and I will never forget.
I was treated like a princess staying at Ritz Carlton, I visited the Diplomatic Neighborhood (the only place where women can take off the abaya), I leart the customs of a very different country and made new friends. I appreciated life in Europe and the veracity of the Saudis.
Best of: bazaars in the city center.
I was treated like a princess staying at Ritz Carlton, I visited the Diplomatic Neighborhood (the only place where women can take off the abaya), I leart the customs of a very different country and made new friends. I appreciated life in Europe and the veracity of the Saudis.
Best of: bazaars in the city center.
Read the full story here
Which were your top trips during 2015?
Όταν σκέφτεσαι τη Ρουμανία, το πρώτο πράγμα που ίσως σου έρχεται στο μυαλό δεν είναι άλλο από αυτό του Κόμη Δράκουλα. Φανταστικός χαρακτήρας που ξεπήδησε μέσα από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ Στόκερ, ο οποίος καλλιεργήθηκε μέσα από τις χολυγουντιανές ταινίες και έγινε ένας αστικός μύθος που το Υπουργείο Τουρισμού της Ρουμανίας έχει εκμεταλλευτεί αρκετά καλά.
Μιας και βρέθηκα στο Βουκουρέστι, αποφάσισα να επισκεφτώ την Τρανσυλβανία και να δω το κάστρο του Κόμη Δράκουλα από κοντά. Υπάρχουν διάφορα ταξιδιωτικά γραφεία που αναλαμβάνουν τη συγκεκριμένη εκδρομή - είναι εξάλλου πολύ δημοφιλής στους τουρίστες. Εμείς κλείσαμε γρήγορα και εύκολα μέσω ίντερνετ με την Travel Maker, και ο οδηγός μας αφου μας περίμενε με ένα βανάκι, μας μετέφερε σε μία άλλη εποχή με την αφήγηση της ιστορίας της Βλαχίας και του Ρουμανικού κράτους. Η εκδρομή είναι απαραιτήτως μονοήμερη καθώς οι αποστάσεις δεν είναι ιδιαίτερα κοντινές και περιλαμβάνει επίσκεψη στο εντυπωσιακό κάστρο Peles, στο κάστρο Bran - αυτό θεωρείται ότι είναι του Δράκουλα - και καταλήγει στην όμορφη πόλη Brasov.
Πρώτη μας στάση λοιπόν μετά από δύο ώρες οδήγηση από το Βουκουρέστι, το κάστρο Peles (Ρουμανικά: Castelul Peleş). Ιστορικά το Peles χτίστηκε από τον πρώτο βασιλιά της Ρουμανίας τον Κάρολο τον Α’ μεταξύ 1873 και 1914 προκειμένου να γίνει η εξοχική του κατοικία. Η έκτασή του καλύπτει 3.200 τ.μ., έχει 170 δωμάτια και 30 μπάνια. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό, όχι μόνο για την τεράστια έκτασή του, τον υπέροχο κήπο του ή την αρχιτεκτονική του αλλά και για τα εξαιρετικά διακοσμημένα και επιπλωμένα δωμάτια το καθένα από τα οποία σε μεταφέρει και σε άλλη περιοχή: το δωμάτιο με τους ναργιλέδες και τις μαξιλάρες σε ταξιδεύει στην Τουρκία, το διακοσμημένο με ξυλόγλυπτα φιλντισένια έπιπλα σε πάει στην Περσία, η Γαλλική φινέτσα δε θα μπορούσε να λείπει από το επόμενο δωμάτιο ενώ ένα άλλο σε μεταφέρει στην Φλωρεντία.. Το ίδιο εντυπωσιακή είναι η συλλογή που είχε ο βασιλιάς από κάθε λογής όπλα και πανοπλίες με καταγωγή από διάφορες χώρες του κόσμου! Η συλλογή των όπλων ξεπερνά τα 4.000 κομμάτια και η αξία τους είναι ανεκτίμητη.
Ωστόσο αυτό το κάστρο μας εντυπωσίασε όχι μόνο με την καταπληκτική του αρχιτεκτονική και διακόσμηση εσωτερικά, αλλά γιατί ήταν και προηγμένο τεχνολογικά. Καταρχήν ήταν το πρώτο κάστρο στον κόσμο που είχε ηλεκτρισμό, κεντρική θέρμανση, ασανσέρ, κινούμενη γυάλινη οροφή σε ένα από τα φουαγιέ για εξαερισμό και ένα καταπληκτικό σύστημα καθαριότητας που προσομοιάζει με την σημερινή ηλεκτρική σκούπα με κεντρικό μηχανισμό απορρόφησης των ρύπων!
Επόμενη στάση το κάστρο Bran! Ή αλλιώς το κάστρο του Κόμη Δράκουλα!! Με τον ενθουσιασμό μας στο κόκκινο, σε μόλις μία ωρίτσα από το Peles βρεθήκαμε στο Bran.
Πολύ πιο λιτό και δύσβατο, ο φοβερός ξεναγός μας, μας είπε ότι αυτό το ψηλόλιγνο κάστρο κατασκευάστηκε τον 13ο αιώνα από το Τευτονικό Τάγμα ειδικά για μάχες καθώς βρίσκεται στα σύνορα της Βλαχίας με την Τρανσυλβανία και δεχόταν επιθέσεις συχνά! Οι στενοί διάδρομοι, οι χαμηλές σκάλες σαν τούνελ και η περίπλοκη κατασκευή του -σα λαβύρινθος- δημιουργήθηκαν για να μπορούν οι Ρουμάνοι να αντιμετωπίζουν με ευκολία τον εχθρό. Στη συνέχεια το κάστρο χρησιμοποιήθηκε σαν τελωνείο καθώς βρίκεται πάνω στο δρόμο του μεταξιού, μέχρι να περάσει στην βασιλική οικογένεια το 1920, αρχικά στη βασίλισσα Μαίρη και μετά το θάνατό της στην κόρη της πριγκίπισσα Ιλιάνα. Λειτούργησε ως νοσοκομείο κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά πέρασε στην κατοχή του κομμουνιστικού καθεστώτος με την έξωση της βασιλικής οικογένειας το 1948.
Παρ’ όλο που οι ντόπιοι επιμένουν πως δεν υπάρχει σύνδεση του μυθιστορήματος του Μπραμ Στόκερ με το κάστρο ή με τη μορφή του Βλαντ Γ’ Τσέπες, ηγεμόνα της Βλαχίας, ένας ολόκληρος όροφος στον τρίτο όροφο του κάστρου έχει αφιερωθεί στην εξιστόρηση του μύθου, στις ταινίες που έχουν γυριστεί και γενικότερα στο πρόσωπο του κόμη Δράκουλα.
Τελευταίος μας προορισμός η πόλη Μπρασόβ (ρουμανικά: Brașov) η οποία είναι αρκετά γραφική και η κεντρική της πλατεία ήταν στολισμένη χριστουγεννιάτικα με μία μικρή αγορά και διάφορα δρώμενα. Όμορφα μαγαζάκια στον εμπορικό δρόμο αλλά τρομερή παγωνιά. Η θέα στα χιονισμένα βουνά που περιτριγυρίζουν το χωριουδάκι, η πάχνη του κρύου και τα κάστρα δημιουργούν ένα σχεδόν τρομακτικό σκηνικό, απόλυτα ταιριαστό με την Τρανσυλβανία.
Όχι, δε φοβάσαι ότι θα εμφανιστούν βρικόλακες, ούτε πετούν νυχτερίδες.. αλλά σκέφτεσαι ότι αν κάποτε ζούσαν, σίγουρα θα κατάγονταν από εδώ!
Δείτε εδώ το βιντεάκι μας από Τρανσυλβανία.
Find the english version here
Κάθε Δεκέμβρη, εδώ και 9 χρόνια, δηλαδή από το 2007, ο Μάρκος Φράγκος (aka gone4sure) καλεί τους Έλληνες μουσικόφιλους bloggers να ψηφίσουν το top20 των αγαπημένων δίσκων της χρονιάς. Η διαδικασία έχει ως εξής: από την 1η Δεκεμβρίου και για 20 μέρες οι bloggers βρίσκουν ευφάνταστους τρόπους για να ψηφίσουν της εικοσάδα τους αντίστροφα, αποκαλύπτοντας έναν δίσκο κάθε μέρα από το 20 έως το 1.
Φέτος, με τη συμμετοχή 107 bloggers, παρακαλώ, και με τον θεσμό της Blogovision κάθε χρόνο να εδραιώνεται περισσότερο, ολοκληρώθηκε με επιτυχία άλλη μία ψηφοφορία.
Σήμερα λοιπόν έχουμε το ετήσιο πάρτυ όπου γινονται και τα αποκαλυπτήρια της εικοσάδας, έτσι όπως διαμορφώθηκε από την ψηφοφορία των blogs. Φυσικά και συμμετέχουμε εδώ και 3 χρόνια (με μια μικρή παύση πέρυσι) μέσα από το clopy-paste.tumblr.com.
Party info: White Rabbit, Σολωμού και Στουρνάρη, Εξάρχεια @ 22:00
 |
Ζύγιζαν τις ύποπτες επειδή υπήρχε η αντίληψη ότι οι μάγισσες είχαν ελάχιστο ή καθόλου βάρος
|
Στο κάστρο του Δράκουλα, στην Τρανσυλβανία, πέσαμε πάνω σε μία τεράστια ζυγαριά η οποία αναρωτηθήκαμε τι ρόλο έπαιζε. Μας αποκάλυψαν ότι ήταν εκεί για να ζυγίζουν ανθρώπους (!) -κυρίως γυναίκες- που πιστευόταν ότι ήταν μάγισσες!
Ψάχνοντας λίγο στο Ίντερνετ ανακαλύψαμε την ιστορία του κυνηγιού των μαγισσών που κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα ήταν εκτεταμένο στην Ευρώπη. Άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία η οποία φοβόταν ό,τι το διαφορετικό και ήθελε να το εξαφανίσει, κατηγορούσε κυρίως γυναίκες, ιδίως χήρες, που συνήθως δεν είχαν κανέναν να τις υπερασπιστεί.
Μεταξύ των θυμάτων ήταν φτωχοί, ηλικιωμένοι γυναίκες που θεράπευαν με βότανα
Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε η Ιερά Εξέταση, κάτι σαν την αστυνομία της Εκκλησίας. Ως αποτέλεσμα του βιβλίου Το Σφυρί των Μαγισσών και της παπικής βούλας του Ιννοκέντιου Η΄, εξαπολύθηκαν εκτεταμένα κυνήγια μαγισσών στην Ευρώπη.
Τα άτομα που θεωρούνταν μάγισσες ή μάγοι κατηγορούνταν για κάθε λογής συμφορές. Λεγόταν ότι «προξενούσαν παγετό και έφερναν μάστιγες από σαλιγκάρια και κάμπιες για να καταστρέψουν τους σπόρους και τους καρπούς της γης», σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Damals. Αν το χαλάζι κατέστρεφε τη σοδειά, αν μια αγελάδα δεν έβγαζε γάλα, αν ένας άντρας ήταν ανίκανος ή μια γυναίκα στείρα, σίγουρα έφταιγαν οι μάγισσες!
Πώς προσδιόριζαν όμως τις μάγισσες;
Μερικές ύποπτες τις έδεναν και τις έριχναν σε «αγιασμένο» κρύο νερό. Αν αυτές βούλιαζαν, θεωρούνταν αθώες και ανασύρονταν. Αν επέπλεαν, θεωρούνταν μάγισσες και εκτελούνταν επί τόπου ή παραδίδονταν για να δικαστούν. Άλλες ύποπτες τις ζύγιζαν, επειδή υπήρχε η αντίληψη ότι οι μάγισσες είχαν ελάχιστο ή καθόλου βάρος.
Μερικές ύποπτες τις έδεναν και τις έριχναν σε «αγιασμένο» κρύο νερό. Αν αυτές βούλιαζαν, θεωρούνταν αθώες και ανασύρονταν. Αν επέπλεαν, θεωρούνταν μάγισσες και εκτελούνταν επί τόπου ή παραδίδονταν για να δικαστούν. Άλλες ύποπτες τις ζύγιζαν, επειδή υπήρχε η αντίληψη ότι οι μάγισσες είχαν ελάχιστο ή καθόλου βάρος.
---
While visiting Dracula's castle in Transylvania, we stumbled on a huge scale and we wondered its use. They revealed to us that its use was to weigh people (!) -mainly women- who believed they were witches!
After searching on the web, we discovered the story of witch-hunting that during the 13th century was highly extended in Europe. Inextricably linked to the Roman Catholic Church, who feared and wanted to eliminate whatever was not linked to the Church, they mainly blamed women, especially widows, who did not have anyone to defend them.
Among the victims were the poor, elderly women who healed with herbs -particularly if their treatment failed. Of course, no one was really safe -rich or poor, man or woman, humble or illustrious.
The Inquisition was created for this reason and became something like the Church Police. On the request of German inquisitor Heinrich Kramer, the Pope Innocent VIII issued the papal bull Summis desiderantes (5 December 1484), which supported Kramer's investigations against magicians and witches and unleashed widespread witch hunts in Europe.
Those who were considered to be witches or sorcerers were accused for all sorts of calamities. It was said that "they were causing frost and brought plagues of snails and caterpillars to destroy seeds and fruits of the earth," according to the German magazine Damals. If snow destroyed the crops, if a cow did not make milk, if a man was impotent or a woman sterile, they would blame the witches!
But how did they identify witches?
One way was to tie and throw the suspect into "holy" cold water. If they sank, they were considered innocent and saved. If they floated, they were considered witches and they were executed on site or delivered to trial.
Another way was to weigh the suspect because it was believed that witches had little or no weight.
