Η γειτονιά Užupis, βρίσκεται πολύ κοντά στην παλιά πόλη του Βίλνιους -στην άλλη μεριά του ποταμού- και ενώ παρομοιάζεται πολύ με την Christiania της Κοπεγχάγης ή την αρτιστίκ Μονμάρτρη στο Παρίσι, δεν είναι τόσο διάσημη. 

Η περιοχή έχει μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, μποέμ vibes και ένα γενικευμένο "fun" να αιωρείται στην ατμόσφαιρα.  Γιατί οι πολίτες της Δημοκρατίας του Užupis πιστεύουν ότι η ζωή έχει πλάκα. Και το αποδεικνύουν με τη στάση ζωής τους στην περιοχή τους. 

Πως δημιουργήθηκε όμως αυτή η γειτονιά;  Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, καλλιτέχνες, φοιτητές, ποιητές και λόγιοι άρχισαν να μετακομίζουν στην περιοχή αναζητώντας φθηνή διαμονή στην μέχρι τότε παραμελημένη γειτονιά. Σιγά-σιγά, οι καλλιτέχνες άρχισαν να ζωγραφίζουν την περιοχή, γεμίζοντας τη γειτονιά με χρώμα και αφήνοντας τα σημάδια τους σε αυτή τη σκοτεινή, αγνοημένη γωνιά της πόλης. Σήμερα, το Užupis είναι μια από τις πιο ακριβές συνοικίες του Βίλνιους μετά την Παλιά Πόλη. 

Το 1997, οι κάτοικοι του Uzupis έχρισαν την περιοχή ως Ανεξάρτητη Δημοκρατία, με δικό της νόμισμα, πρόεδρο, υπουργικό συμβούλιο, κοινοβούλιο, σύνταγμα και στρατό. 
Αποτελείται από 41 άρθρα τα οποία εξασφαλίζουν στους πολίτες μεταξύ άλλων το δικαίωμα στο ζεστό νερό, να είσαι μοναδικός, να αγαπάς, να είσαι ελεύθερος, να είσαι ευτυχισμένος (ή δυσαρεστημένος) και να είσαι σκύλος. Τελειώνει με το: 'Μην νικήσεις. Μην επιτεθείς. Μην παραδίνεσαι.'
Το σύνταγμα έχει μεταφραστεί σε πάνω από 50 γλώσσες μέχρι στιγμής, οι 29 εκ των οποίων είναι τοποθετημένες σε έναν τοίχο κατά μήκος του Paupio gatvė. 

Τι σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς τη Λιθουανία;

Σίγουρα σκέφτεσαι είναι μία μικρή και φτωχή χώρα, αναρωτιέσαι αν είναι στην Ε.Ε., βρίσκεται κάπου βόρεια χωρίς να μπορείς να προσδιορίσεις το που ακριβώς στον χάρτη και δεν θα τη σκεφτόσουν ποτέ για τις καλοκαιρινές σου διακοπές... αυτές είναι οι πληροφορίες που συνέλεξα ανακοινώνοντας σε φίλους ότι θα πήγαινα καλοκαιρινές διακοπές φέτος εκεί.

Μα πως; Η αλήθεια είναι πως οι Βαλτικές χώρες (Λιθουανία-Λετονία-Εσθονία) πάνε πακέτο: μικρές, κοντινές και με πολλά κοινά. Το ότι είχαμε φίλους στη Λετονία και την Εσθονία έπαιξε καθοριστικό ρόλο όπως επίσης και οι εορτασμοί για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή τους. 

Έτσι ξεκινήσαμε. Κλείσαμε πολύ οικονομικά εισιτήρια με την WIZZ και η περιπέτεια ξεκίνησε.

Ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος για το ταξίδι μας έτσι περάσαμε τις 3 μέρες που μείναμε στο Βίλνιους με βροχή και κρύο (αν και Ιούλιος). 

Εδώ ότι ξεχώρισα στην πόλη:

Η μαγική μανιταρόσουπα μέσα σε καρβέλι από μαύρο ψωμί στο Forto Dvaras

Ναι είναι ένα από τα πιο τουριστικά εστιατόρια, όντως είναι γεμάτο με τουρίστες. Αλλά το φαγητό ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Σχετικά οικονομικό (υπάρχουν και πιο φτηνά στην πόλη), με μεγάλη ποικιλία μπύρας και τοπ επιλογή την μανιταρόσουπα στο καρβελάκι. Γενικά το μενού περιλαμβάνει λιθουανικά πιάτα. Η ατμόσφαιρα ζεστή, σα να βρίσκετσαι μέσα σε μεσαιωνικό κάστρο, ενώ εμείς καθίσαμε στο κελλάρι (υπόγεια) - τόσο γεμάτο το μαγαζί- και ήταν ότι πρέπει για να ζεσταθούμε και να προφυλαχτούμε από τη βροχή! Επίσημη ιστοσελίδα: http://fortodvaras.lt/en/ 

Θα πας για να δεις το μνημείο των Τριών Σταυρών (δες πιο κάτω). Οπότε εάν ο καιρός το επιτρέπει κάνεις τη βόλτα σου, γεμίζεις τα πνευμόνια σου με καθαρό αέρα και το μάτι με πράσινο (παντού!). Περνάς γεφυρούλες, βλέπεις ποταμάκια..ένα σκηνικό που δύσκολα βρίσκεις στην Αθήνα. Εμείς ήμασταν τυχεροί και πετύχαμε εορτασμούς στο πάρκο για τα 100 χρόνια της Λιθουανίας. Μουσικές, τραγούδια, χοροί, παραδοσιακές αγορές, κιόσκια με πεντανόστιμο φαγητό.

Vilnius Cathedral Square

Τα Εξάρχεια του Βίλνιους

Που μείναμε:
Comfort Hotel LT - Rock 'N' Roll Vilnius, Kauno g. 14, Vilnius

Και το βίντεο:

Μία μέρα για να εξερευνήσεις το Ελσίνκι είναι αρκετή μιας και όλα τα αξιοθέατα βρίσκονται σε κοντινές αποστάσεις μεταξύ τους. Εμείς "περάσαμε" στη χώρα με καράβι από το Ταλίν, μόλις σε 2,5 ώρες παρέα με Φινλανδούς και μπουκάλια αλκοόλ. Πολλά μπουκάλια αλκοόλ. Διότι οι τιμές στη Φινλανδία ουδεμία σχέση έχουν με τις τιμές στη γειτονική Εσθονία οπότε καθημερινά τα καράβια μεταφέρουν κάθε λογής προϊόντα - με πρώτο σε πωλήσεις το αλκοόλ. 

Τι θα δεις όμως στο Ελσίνκι; Και κυρίως αξίζει να πας; Εμείς πήγαμε μέσα Ιουλίου -την καλύτερη περίοδο θεωρώ- τότε που δεν νυχτώνει και η θερμοκρασία θυμίζει Ελλάδα (30 βαθμοί κελσίου και ήλιος τόσο δυνατός που καήκαμε!). 

Θα δεις εξαιρετικής αρχιτεκτονικής εκκλησίες, το υπέροχο ηλιοβασίλεμα στο λιμάνι, τα φρέσκα ψάρια στην αγορά, το original τζιν με γκρέιπφρουτ που μου έγινε εμμονή, πολλά μαγαζιά (high street fashion και μοναδικές μπουτικ, τέλεια designer stores), λίγο σάουνα (δεν αντέχεται πολύ), salmiakki με το κιλό και πολύ περπάτημα. 

Ακούσαμε συναυλία μέσα στην Temppeliaukio Rock Church

Η μοναδική αυτή εκκλησία έχει χτιστεί μέσα στον βράχο, βρίσκεται λίγο πιο έξω από το κέντρο της πόλης και αξίζει πολύ μία επίσκεψη. Έχει είσοδο 3 ευρώ και εμείς πετύχαμε πρόβα του μουσικού της εκκλησίας με αποτέλεσμα να ακούσουμε συναυλία σε υπέροχο σκηνικό.

Θαυμάσαμε το Κamppi Chapel of Silence

Ο δεύτερος σημαντικότερος ναός βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Δεν περνάει απαρατήρητος αφού είναι ένα καταπληκτικό αρχιτεκτονικό οικοδόμημα φτιαγμένο από ξύλο, το οποίο οικοδομήθηκε το 2012. 

Προσφέρεται ως μέρος διαλογισμού στην καρδιά της πόλης και σαν τουριστικό αξιοθέατο. Μπορείς να μπεις χωρίς είσοδο, ενώ οι φωτογραφίες στο εσωτερικό του ναού απαγορεύονται. 

Εντυπωσιαστήκαμε από τα εκθέματα του Kiasma 

Μπορεί το εισιτήριο να κοστίζει 14 ευρώ αλλά αυτό που θα δεις θα σε συγκλονίσει. Μοντέρνα και προκλητική τέχνη που μάλλον ποτέ δεν θα δούμε στο μουσείο μοντέρνας τέχνης εδώ. Πετύχαμε την έκθεση του Βρετανού Grayson Perry (απίστευτη) και του Ρώσου Vladislav Mamyshev-Monroe. 
Official Website: https://kiasma.fi/ 

Κάναμε σάουνα με 30 βαθμούς κελσίου εξωτερική θερμοκρασία (fail)  

Εντάξει, δεν προτείνεται για καλοκαίρι αλλά πως μπορούσαμε να μην το δοκιμάσουμε!  

Δεν υπάρχει τίποτα πιο φινλανδικό από τη σάουνα. Οι Φινλανδοί είναι 5 εκατομμύρια κάτοικοι και λέγεται ότι υπάρχουν πάνω από 3 εκατομμύρια σάουνες στη χώρα! Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας τους και δεν αποτελεί πολυτέλεια. Είναι το μέρος χαλάρωσης και κοινωνικοποίησης (και ζεστασιάς θα έλεγα - αφού τον περισσότερο χρόνο έχει τσουχτερό κρύο).

Εμείς δοκιμάσαμε τη σάουνα Loyly που βρίσκεται κοντά από το κέντρο και το βράδυ μετατρέπεται σε club. Κοστίζει 18 ευρώ το άτομο για 2 ώρες σάουνα. 

Φάγαμε φθηνό και ποιοτικό φαγητό στην αγορά Kauppatori

Η Φινλανδία είναι μία ακριβή χώρα. Μία μπύρα κοστίζει από 7 έως 9 ευρώ σε ένα μπαρ ενώ για να φας έξω θέλεις τουλάχιστον 30 ευρώ το άτομο για ένα decent γεύμα. Ωστόσο, στην αγορά Kauppatori βρίσκονται καθημερινά food stalls με φρέσκο ψάρι, κρέας, λουκάνικα και λαχανικά σε πολύ καλή τιμή. (Φάγαμε σολομό, λευκό ψάρι (muikku) με λαχανικά στα 14 ευρώ το πιάτο. Πολύ καλή μερίδα και πολύ καλή τιμή για τη χώρα).

Τρελαθήκαμε με το μαύρο αλμυρό παγωτό salmiakki!!!

Η πιο απίστευτη γεύση παγωτού βρίσκεται εδώ: salty liquorice (αλμυρή γλυκόριζα), δηλαδή salmiakki. Θα σε ταράξει στην αρχή αλλά είναι must try γιατί όσο περνάει η ώρα αρχίζει να σου αρέσει και φυσικά γιατί δεν το βρίσκεις πουθενά αλλού! Εμείς το δοκιμάσαμε στο Carl Fazer Cafe και ήταν εκπληκτικό!

Ανακάλυψα το τελειότερο ποτό: original hartwall gin (με grapefruit!) 

Το πρότεινε μία κοπέλα στο σουπερμάρκετ. Και από τότε δεν σταμάτησα να το πίνω. Βγαίνει και σε άλλες γέυσεις (gin με cranberry και βότκα λεμόνι).

Κάναμε ψώνια (window shopping) στα Marimekko

Θες να ζήσεις μια μέρα σαν Φινλανδός; Τότε πήγαινε σε σάουνα και μετά ψώνισε από τα Marimekko. Τα Marimekko είναι σαν τα Starbucks στην Αμερική. Σε κάθε γωνία υπάρχει και ένα κατάστημα ενώ όλες οι κοπέλες κυκλοφορούν με τσάντες με το λογότυπο! Θα βρεις είδη σπιτιού με το κλασσικό logo όπως αυτό ή αυτό αλλά και ρούχα, κοσμήματα και τσάντες .

Χρήσιμα ΤΙPS:

- Για τις συγκοινωνίες κατεβάσαμε το app HSL για την αγορά εισιτηρίου. Κοστίζει 2.20 ευρώ μέσω application αλλιώς 3.20 απευθείας στον οδηγό. 
- O πιο ζεστός μήνας το καλοκαίρι είναι ο Ιούλιος. Τότε προτείνεται να πας αν θέλεις ευχάριστη ζέστη και ηλιοφάνεια. Φυσικά η εμπειρία είναι τελείως διαφορετική αν πας χειμώνα. 

Που μείναμε;

WeHost Sepänkatu 

Δεν ήταν εύκολη απόφαση. Ούτε και πολύ δύσκολη. Το να περάσεις το μεγαλύτερο μέρος των καλοκαιρινών σου διακοπών σε κλίμα που θυμίζει χειμώνα λέγοντας αντίο στις παραλίες και τον ήλιο μας δεν είναι ότι πιο ορθολογικό για έναν Έλληνα. 

Ωστόσο, ένα τέτοιο ταξίδι πρώτον θέλει αρκετές μέρες (3 χώρες είναι αυτές!) και δεύτερον -αν και κρύες- είναι φανταστικές το καλοκαίρι που νυχτώνει παρά μόνο τρεις-τέσσερις ώρες. Σε αυτό βέβαια βοήθησαν και οι φίλοι που θα συναντούσαμε στη διάρκεια του ταξιδιού μας. 

Ορίστε λοιπόν το overview του ταξιδιού (θα ακολουθήσει αναλυτικός οδηγός για κάθε χώρα που επισκεφθήκαμε ξεχωριστά).

46 πέτρινα ορεινά χωριουδάκια στη Ήπειρο αποτελούν τα φημισμένα Ζαγοροχώρια. Χτισμένα σύμφωνα με την παραδοσιακή τεχνική που κυριαρχεί η πέτρα το ξύλο και ο σχιστόλιθος, τα χωριά του Ζαγορίου είναι σαν πίνακες ζωγραφικής! Αποτελούν πολύ διαδεδομένο τόπο διακοπών κυρίως το χειμώνα αλλά εμείς που πήγαμε τέλη Μαΐου περάσαμε απίστευτα μιας και ο καιρός ήταν καταπληκτικός για πεζοπορία, ράφτινγκ και εκδρομές.

Αυτό που μας έκανε εντύπωση στα Ζαγοροχώρια ήταν η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών τόσο όσον αφορά το ξενοδοχείο μας όσο και το φαγητό. Οπουδήποτε και αν καθίσαμε για φαγητό, καφέ ή γλυκό όλα ήταν πολύ περιποιημένα και ποιοτικά. Αυτές τις υπηρεσίες θέλουμε να έχουμε για τον τουρισμό μας (εσωτερικό ή εξωτερικό) με value for money υπηρεσίες και όχι υπερτιμολογήσεις για ένα μέτριο προϊόν/υπηρεσία.

Μείναμε 4 μέρες στο Μικρό Πάπιγκο και το είχαμε σαν βάση μας για την εξερεύνηση των γύρω χωριών.



Είναι ίσως οι πιο διαδεδομένοι τουριστικοί προορισμοί στην περιοχή και οι πιο τουριστικοί. Τα δύο χωριά βρίσκονται μέσα στην καρδιά του Γεωπάρκου Βίκου-Αώου και του ομώνυμου Εθνικού Δρυμού σε υψόμετρο 950 μέτρων και τα χωρίζει 5 λεπτά δρόμος με το αυτοκίνητο. Στο Μικρό Πάπιγκο δεν μπαίνουν αυτοκίνητα καθώς όλα τα σπίτια είναι χτισμένα πάνω στο βουνό και υπάρχουν πετρόκτιστα στενά μονοπάτια. Είναι το μοναδικό από τα 46 Ζαγοροχώρια που προστατεύεται ως παραδοσιακός οικισμός της UNESCO από το 1968. 
Εδώ υπάρχουν οι φυσικές κολυμπήθρες "Ρογκοβό Οβίρες" που το καλοκαίρι γεμίζουν με νερό και προσφέρονται για κολύμπι. Είναι ένας υπέροχος γεωλογικός σχηματισμός με θέα την κορυφή του όρους Τύμφη, Αστράκα. Από το Μικρό Πάπιγκο ξεκινάνε οι πεζοπορίες για τη Δρακόλιμνη, τη λίμνη που βρίσκεται στην κορυφή της Τύμφης σε υψόμετρο 2050 μέτρων. Χρειάζεται περίπου 5 ώρες πεζοπορίας από το Μικρό Πάπιγκο για να φτάσει κανείς. Το καλοκαίρι μπορείς να κάνεις ελεύθερο κάμπινγκ γύρω από τη λίμνη ή να διανυκτερεύσεις στο κοντινό καταφύγιο (στις 3 ώρες από το Μικρό Πάπιγκο) που υπάρχει εκεί. 



Εδώ ήρθαμε για να φάμε στη ταβέρνα "Κανέλλα και Γαρύφαλλο" που αν σε κάποιον αρέσουν τα μανιτάρια  την προτείνω ανεπιφύλακτα! Έρχονται φρέσκα το πρωί - το είδαμε με τα μάτια μας - σε καφάσια και καταναλώνονται μεσημέρια και βράδια σε νοστιμότατους συνδυασμούς.
Εμείς φάγαμε καταπληκτικό ριζότο με 5 διαφορετικά είδη μανιταριών (φρέσκα εννοείται) και μπριζόλα με μανιτάρια :)


Must see  καθώς από εδώ ξεκινάει το μονοπάτι που οδηγεί στο βαθύτερο σημείο της χαράδρας του Βίκου. Ακολουθούμε το μονοπάτι και μετά από 5 περίπου λεπτά απλώνεται μπροστά μας η φυσική ομορφιά του τοπίου. Η χαράδρα του Βίκου είναι η βαθύτερη χαράδρα στον κόσμο με βάθος 900 μέτρα, είναι μνημείο της φυσικής κληρονομιάς της UNESCO και έχει καταγραφεί και στο βιβλίο Guiness. Καταπληκτική εμπειρία!


Το εικονιζόμενο γεφύρι του Κόκκορου βρίσκεται πάνω στο δρόμο και είναι πολύ εντυπωσιακό. Κατεβείτε από το αυτοκίνητο για καταπληκτικές φωτογραφίες πάνω στο γεφύρι και θαυμάστε το τοπίο καθώς και τον ποταμό Βίκο που περνάει από κάτω. 



Χτισμένο σε υψόμετρο πάνω από 1000 μέτρα το Τσεπέλοβο είναι το μεγαλύτερο χωριό του Ζαγορίου ενώ έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Κατευθυνόμαστε προς την κεντρική πλατεία του χωριού όπου παραδοσιακές ταβέρνες και γλυκοπωλεία θα μας υποδεχτούν και θα απολαύσουμε τις γεύσεις τους κάτω από το επιβλητικό πλατάνι του χωριού. 


Η ξακουστή σκάλα Βραδέτου είναι η πετρόκτιστη σκάλα που ένωνε το ψηλότερο χωριό του Ζαγορίου, Βραδέτο με το γειτονικό χωριό Καπέσοβο (και τον υπόλοιπο κόσμο!) έως το 1974 που ανοίχτηκε ο περιφερειακός δρόμος. Σήμερα αποτελεί μία εκπληκτική διαδρομή για πεζοπορία περίπου μίας ώρας. Αποτελείται από 1000 σκαλοπάτια και έχει τρεις λωρίδες "κυκλοφορίας" μία για τα ζώα και δύο λωρίδες για τους πεζοπόρους. 


Δεν θα έχει πολλά πράγματα να κάνεις το βράδυ παρά μόνο μία ταβέρνα-ξενώνα ή το υπέροχο εστιατόριο του ξενοδοχείου που μείναμε. Δεν πάει αυτοκίνητο μέσα στο χωριό καθώς είναι πέτρινοι και στενοί οι δρόμοι του.
Που μείναμε: στο εξαιρετικό Mikro Papigo 1700 Hotel & Spa.


- Τα καλά σημεία στο Ζαγόρι είναι προσβάσιμα με πεζοπορία οπότε θέλει μία μικρή προσπάθεια και άνετα αθλητικά παπούτσια ή μποτάκια (εξαρτάται από τη διαδρομή). 
- Γεμίστε με βενζίνη το αυτοκίνητο στα Γιάννενα καθώς υπάρχει μόνο ένα βενζινάδικο στο χωριό Ασπράγγελοι.
- Αν χρειαστεί ΑΤΜ υπάρχει μόνο στο χωριό Καλπάκι και τράπεζα στην Κόνιτσα και τα Γιάννενα.
- Φαρμακεία και κέντρα υγείας υπάρχουν στο Καλπάκι, στην Κόνιτσα και στα Γιάννενα.
- Εμείς πήγαμε τέλη Μαΐου και ήταν καταπληκτικά!